source: Then, after dinner, old Breitkopf would open the piano and sing without any voice, and they would lie sunk in arm chairs, trying not to laugh, but always breaking down and laughing, laughing laughing at nothing.
target: بعد، پس از شام، برایتکوف پیر در پیانو را باز می کرد و بی آنکه صدای خوشی داشته باشد می خواند و آن ها در مبل ها فرو می رفتند، جلو خنده شان را می گرفتند، اما همیشه وامی دادند و می خندیدند، می خندیدند به هیچ می خندیدند.