source: Odd it was, as Miss Kilman stood there and stand she did, with the power and taciturnity of some prehistoric monster armoured for primeval warfare , how, second by second, the idea of her diminished, how hatred which was for ideas, not people crumbled, how she lost her malignity, her size, became second by second merely Miss Kilman, in a mackintosh, whom Heaven knows Clarissa would have liked to help.
target: عجیب بود که همان طور که دوشیزه کیلمن انجا ایستاده بود و چه ایستادنی، با قدرت و کم گویی هیولای ماقبل تاریخی زره پوشی آماده نبرد ازلی چگونه، لحظه به لحظه، مفهوم او کوچک می شد، چگونه نفرت که معطوف به مفاهیم بود نه آدم ها فرو می ریخت، چگونه خبث طینت او، اندازه او، لحظه به لحظه فرو می کاست تا اینکه دوشیزه کیلمن خشک و خالی می شد، بارانی به تن که خدا عالم است کلاریسا دوست داشت کمکش کند.